Dalekowzroczność

Dalekowzroczność, czyli inaczej nadwzroczność to druga po krótkowzroczności najczęściej spotykana wada wzroku. Wynika przede wszystkim z nieprawidłowej budowy oka – gałka oczna jest za krótka, albo rogówka zbyt płaska. Obraz ogniskowany jest zatem odwrotnie niż u krótkowidzów – za siatkówką. W związku z tym nie maja oni problemów z ostrym widzeniem na odległość, tylko z bliska. Leczenie polega na noszeniu szkieł korekcyjnych o wartościach w dioptriach ze znakiem „plus”. Nie leczona dalekowzroczność mocno nadweręża układ mięśniowy oka poprzez ciągłą akomodację, w związku z czym może to doprowadzić nawet do zeza. Nadwzroczność może też występować w postaci utajonej oraz starczej. Na co dzień wada ta jest tak samo uciążliwa, jak krótkowzroczność, w związku z czym leczenie jest absolutnie konieczne.